உன்னோடு பேசத் தொடங்கும் முன்
சொல்ல நினைத்த ஆயிரம் வரிகளும்,
உன் முதல் வார்த்தையைக் கேட்டதும்
காணாமல் போகின்றன.
நீ எதைப் பேசினாலும் சரி,
விஷயம் எதுவென்று என் மனம் கவனிப்பதில்லை...
உன் குரலின் நடுக்கத்தையும்,
வார்த்தைகளுக்கு இடையே எட்டிப் பார்க்கும்
அந்தச் சின்னச் சிரிப்பையும் மட்டுமே
சேமித்துக் கொள்கிறது.
பேசுவது நீயாக இருக்கும்போது,
மௌனம் கூட ஓர் அழகிய இசைதான்.
இரவெல்லாம் நீ பேசித் தீர்த்தாலும்,
"சரி, வைக்கிறேன்" என நீ சொல்லும் அந்த ஒரு நொடி...
இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் பேசியிருக்கலாமோ என்று
ஏங்கும் இந்த இதயத்திற்கு
எப்படிப் புரியவைப்பேன் உன் நினைவை?
சொல்ல நினைத்த ஆயிரம் வரிகளும்,
உன் முதல் வார்த்தையைக் கேட்டதும்
காணாமல் போகின்றன.
நீ எதைப் பேசினாலும் சரி,
விஷயம் எதுவென்று என் மனம் கவனிப்பதில்லை...
உன் குரலின் நடுக்கத்தையும்,
வார்த்தைகளுக்கு இடையே எட்டிப் பார்க்கும்
அந்தச் சின்னச் சிரிப்பையும் மட்டுமே
சேமித்துக் கொள்கிறது.
பேசுவது நீயாக இருக்கும்போது,
மௌனம் கூட ஓர் அழகிய இசைதான்.
இரவெல்லாம் நீ பேசித் தீர்த்தாலும்,
"சரி, வைக்கிறேன்" என நீ சொல்லும் அந்த ஒரு நொடி...
இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் பேசியிருக்கலாமோ என்று
ஏங்கும் இந்த இதயத்திற்கு
எப்படிப் புரியவைப்பேன் உன் நினைவை?
