Avanoda KathaI 
Andha naal night
Maayaa ku diary open panna kooda konjam bayama irundhuchu
“Naalai avanoda kathai solluren…”
Andha line dhaan
aval mind la again and again odittu irundhuchu
Diary open panninaa
Indha murai
oru pudhu page..
Aana adhil Maayaa ezhudhina handwriting illa.
“En kathaiya therinjukka aasaiyaa?”
Avaloda fingers konjam ninnuduchu.
“Idhu… eppadi?”
Konjam neram yosichuttu,
avalum diary la write panna
Aasai dhaan but,
aana nee solla readya irukkiya?
Sila seconds silence.
Then…
oru pudhu line
“Enna pathi therinjukka,
naan yaarunu therinjikkanum nu avasiyam illa.”
Maayaa puriyama paathaa.
Adhuku keezha innoru line..
“Naan romba periya kathai illa…
sila kaayangal,
sila kanavugal,
sila marakka mudiyadha memories…
avlodhaan.”
Maayaa smile panninaa.
Avanoda words la
oru strange calmness irundhuchu
Avan romba pesala
Aana pesina ovvoru vaarthaiyum
avalukulla konjam neram thangiduchu
Aval ezhudhinaa…
“Appo nee yen en life ku vandha?”
Indha murai…
romba neram answer varala.
Maayaa diarya close panna pora moment la…
oru final line appeared
“Maybe…
naan vandhadhu un life-a maatha illa.”
Konjam gap.
“Unakku marandhu pona
un smile-a thirumba ninaivupadutha dhaan.” ♡
Maayaa apdiye silent aayittaa.
Andha second la dhaan
avalukku purinjuchu
Avanoda presence ku
oru reason irukkalaam
Aana andha reason enna nu
avan mattum dhaan sollanum.
Diary oda last page la
aval oru vaarthai mattum ezhudhinaal
“Seri…
un kathaiya naan kekkaren.”
Andha pageku keezha
oru tiny reply
“Appo…
indha murai nee padikka mattum illa,
purinjikkavum try pannu”
Maayaa diarya close panninaa.
Aana avalukku theriyama…
indha kathai la
avan mattum mattum illa…
avaloda kathaiyum konjam konjama
maarittu irundhuchu. ♡
To be continued…
Andha naal night
Maayaa ku diary open panna kooda konjam bayama irundhuchu
“Naalai avanoda kathai solluren…”
Andha line dhaan
aval mind la again and again odittu irundhuchu
Diary open panninaa
Indha murai
oru pudhu page..
Aana adhil Maayaa ezhudhina handwriting illa.
“En kathaiya therinjukka aasaiyaa?”
Avaloda fingers konjam ninnuduchu.
“Idhu… eppadi?”
Konjam neram yosichuttu,
avalum diary la write panna
Aasai dhaan but,
aana nee solla readya irukkiya?
Sila seconds silence.
Then…
oru pudhu line
“Enna pathi therinjukka,
naan yaarunu therinjikkanum nu avasiyam illa.”
Maayaa puriyama paathaa.
Adhuku keezha innoru line..
“Naan romba periya kathai illa…
sila kaayangal,
sila kanavugal,
sila marakka mudiyadha memories…
avlodhaan.”
Maayaa smile panninaa.
Avanoda words la
oru strange calmness irundhuchu
Avan romba pesala
Aana pesina ovvoru vaarthaiyum
avalukulla konjam neram thangiduchu
Aval ezhudhinaa…
“Appo nee yen en life ku vandha?”
Indha murai…
romba neram answer varala.
Maayaa diarya close panna pora moment la…
oru final line appeared
“Maybe…
naan vandhadhu un life-a maatha illa.”
Konjam gap.
“Unakku marandhu pona
un smile-a thirumba ninaivupadutha dhaan.” ♡
Maayaa apdiye silent aayittaa.
Andha second la dhaan
avalukku purinjuchu
Avanoda presence ku
oru reason irukkalaam
Aana andha reason enna nu
avan mattum dhaan sollanum.
Diary oda last page la
aval oru vaarthai mattum ezhudhinaal
“Seri…
un kathaiya naan kekkaren.”
Andha pageku keezha
oru tiny reply
“Appo…
indha murai nee padikka mattum illa,
purinjikkavum try pannu”
Maayaa diarya close panninaa.
Aana avalukku theriyama…
indha kathai la
avan mattum mattum illa…
avaloda kathaiyum konjam konjama
maarittu irundhuchu. ♡
To be continued…
