ഹൃദയതാളം

[harrycane287]

സൗഹൃദം

തണൽവിരിച്ചൊരു വടവൃക്ഷം പോലെ,
തളരുമ്പോൾ ചായുവാൻ ഒരിടം.
വാക്കുകളില്ലാതെ മിണ്ടുന്ന മൗനം,
തമ്മിലറിയുന്ന ആത്മാവിൻ ഗീതം.
വീഴുമ്പോൾ താങ്ങുന്ന കൈവെള്ളയിൽ-
വിരിയുന്നു ലോകത്തിൻ വിശ്വസ്ത ഗേഹം.

കാമം

ഇരുളിൽ പടരുന്ന കാട്ടുതീ പോലെ,
സിരകളിൽ പായുന്ന ചടുല താളം.
മിഴിവാർന്ന സ്വപ്നത്തിൻ മത്തുപിടിച്ച നേരം,
തൊടുമ്പോൾ വിറയ്ക്കുന്ന തനുവിൻ ദാഹം.
നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടു പെയ്യുന്ന പേമാരി-
കണ്ണിൽ കത്തുന്ന കനലിൻ ഗന്ധം.

പ്രണയം

കടലും നദിയും പുണരും പവിത്രം,
കാമവും സൗഹൃദവും ചേർന്നൊരു സത്യം.
നോവിലും പുഞ്ചിരി വിടർത്തുന്ന മായാജാലം,
കാലം മായ്ക്കത്ത കവിതതൻ ചായം.
രണ്ടല്ല നാമെന്ന തോന്നലിൽ അലിഞ്ഞ്-
ഒന്നായി ഒഴുകുന്ന ജീവന്റെ ലഹരി.