harrycane287
Wellknown Ace
മഴ നനച്ച ഒരു സായാഹ്നത്തിലായിരുന്നു അവർ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയത്.
കാലം ഒരുപാട് ദൂരം അവരെ അകറ്റിയിരുന്നെങ്കിലും, കണ്ണുകൾക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല ആ പരിചയം. പറയാതെ ബാക്കിവെച്ച വാക്കുകളും, അയയ്ക്കാതെ കീറിക്കളഞ്ഞ കത്തുകളും, ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളുമെല്ലാം ആ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ വീണ്ടും ജീവനെടുത്തു.
ജാലകച്ചില്ലിലൂടെ മഴത്തുള്ളികൾ ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ, അവരുടെ ഇടയിലെ നിശ്ശബ്ദത ഒരു കവിതയായി മാറി.
അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ കൈകളെ തന്റെ കൈകളിൽ ചേർത്തു. ആ സ്പർശത്തിൽ അടങ്ങിയത് വെറും ആഗ്രഹമല്ലായിരുന്നു; നഷ്ടപ്പെട്ട വർഷങ്ങളുടെ വേദനയും, വീണ്ടും കണ്ടെത്തിയ പ്രണയത്തിന്റെ ആശ്വാസവുമായിരുന്നു.
അവൾ തല അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചായച്ചു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവളുടെ ശ്വാസവുമായി ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ സംഗീതം തീർത്തു. പുറത്തുള്ള മഴ ലോകത്തെ കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അകത്ത് അവരുടെ മനസ്സുകൾ പരസ്പരം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
വാക്കുകൾ അനാവശ്യമായ നിമിഷങ്ങളുണ്ട്.
അവരുടെ കണ്ണുകൾ സംസാരിച്ചു.
പുഞ്ചിരികൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഹൃദയങ്ങൾ പരസ്പരം കേട്ടു.
സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. അവർ ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ, ലോകം മുഴുവൻ അവർക്കു പുറത്തായിരുന്നു. ശേഷിച്ചത് രണ്ടുപേർ മാത്രം ഒരിക്കലും മാഞ്ഞുപോകാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടിൽ വീണ്ടും ജീവൻ കണ്ടെത്തിയ രണ്ട് ആത്മാക്കൾ.
പ്രഭാതത്തിന്റെ ആദ്യ വെളിച്ചം ജാലകത്തിലൂടെ മുറിയിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുമ്പോൾ, മഴ അവസാനിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആരംഭിച്ച പ്രണയത്തിന്റെ ഋതു ഇനി ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാനിരുന്നില്ല.
കാലം ഒരുപാട് ദൂരം അവരെ അകറ്റിയിരുന്നെങ്കിലും, കണ്ണുകൾക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല ആ പരിചയം. പറയാതെ ബാക്കിവെച്ച വാക്കുകളും, അയയ്ക്കാതെ കീറിക്കളഞ്ഞ കത്തുകളും, ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളുമെല്ലാം ആ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ വീണ്ടും ജീവനെടുത്തു.
ജാലകച്ചില്ലിലൂടെ മഴത്തുള്ളികൾ ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ, അവരുടെ ഇടയിലെ നിശ്ശബ്ദത ഒരു കവിതയായി മാറി.
അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ കൈകളെ തന്റെ കൈകളിൽ ചേർത്തു. ആ സ്പർശത്തിൽ അടങ്ങിയത് വെറും ആഗ്രഹമല്ലായിരുന്നു; നഷ്ടപ്പെട്ട വർഷങ്ങളുടെ വേദനയും, വീണ്ടും കണ്ടെത്തിയ പ്രണയത്തിന്റെ ആശ്വാസവുമായിരുന്നു.
അവൾ തല അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചായച്ചു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവളുടെ ശ്വാസവുമായി ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ സംഗീതം തീർത്തു. പുറത്തുള്ള മഴ ലോകത്തെ കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അകത്ത് അവരുടെ മനസ്സുകൾ പരസ്പരം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
വാക്കുകൾ അനാവശ്യമായ നിമിഷങ്ങളുണ്ട്.
അവരുടെ കണ്ണുകൾ സംസാരിച്ചു.
പുഞ്ചിരികൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഹൃദയങ്ങൾ പരസ്പരം കേട്ടു.
സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. അവർ ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ, ലോകം മുഴുവൻ അവർക്കു പുറത്തായിരുന്നു. ശേഷിച്ചത് രണ്ടുപേർ മാത്രം ഒരിക്കലും മാഞ്ഞുപോകാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടിൽ വീണ്ടും ജീവൻ കണ്ടെത്തിയ രണ്ട് ആത്മാക്കൾ.
പ്രഭാതത്തിന്റെ ആദ്യ വെളിച്ചം ജാലകത്തിലൂടെ മുറിയിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുമ്പോൾ, മഴ അവസാനിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആരംഭിച്ച പ്രണയത്തിന്റെ ഋതു ഇനി ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാനിരുന്നില്ല.
