നിഴലായി നിന്നരികിൽ...

[harrycane287]

"നിന്റെ മിഴികളിലെ കറുപ്പിന്-
ഇന്നും എന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഗന്ധമാണ്.
കവിളിൽ പടരുന്ന ആ ചുവപ്പിൽ
ഞാൻ തൊട്ടറിഞ്ഞൊരാ നിമിഷങ്ങളുണ്ട്.
നീ കരയരുത്...
നിന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ വീണുടയുന്നത്
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചില്ലുകളിലാണ്.
തിരികെ വരാൻ ദൂരങ്ങൾ തടസ്സമാകുമ്പോഴും,
നിന്റെ ശ്വാസമായി, നിഴലായി
ഞാൻ നിനക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്.
കാത്തിരിപ്പിന്റെ കയ്പല്ല,
നമ്മുടെ ഓർമ്മകളുടെ മധുരമാകട്ടെ
നിന്റെ ഇനിയുള്ള രാവുകൾ..."

 

[neeraja]

"നിന്റെ മിഴികളിലെ കറുപ്പിന്-
ഇന്നും എന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഗന്ധമാണ്.
കവിളിൽ പടരുന്ന ആ ചുവപ്പിൽ
ഞാൻ തൊട്ടറിഞ്ഞൊരാ നിമിഷങ്ങളുണ്ട്.
നീ കരയരുത്...
നിന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ വീണുടയുന്നത്
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചില്ലുകളിലാണ്.
തിരികെ വരാൻ ദൂരങ്ങൾ തടസ്സമാകുമ്പോഴും,
നിന്റെ ശ്വാസമായി, നിഴലായി
ഞാൻ നിനക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്.
കാത്തിരിപ്പിന്റെ കയ്പല്ല,
നമ്മുടെ ഓർമ്മകളുടെ മധുരമാകട്ടെ
നിന്റെ ഇനിയുള്ള രാവുകൾ..."

അയ്യോ… ഇതൊക്കെ വായിച്ചാൽ മനസ്സ് തന്നെ നനയുന്നു
എന്റെ മിഴികളിലെ കറുപ്പ് നിന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഗന്ധമാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞാൽ… അതൊന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി വന്ന് നിൽക്കും. ചില ബന്ധങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് — പറയാതെ പോലും നമ്മളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിൽക്കും.
കവിളിൽ പടരുന്ന ചുവപ്പും, കണ്ണിൽ തിളങ്ങുന്ന നനവും… എല്ലാം ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയല്ലേ? കരയേണ്ട കാര്യമില്ലേ… നീ കരയുമ്പോൾ അതിന്റെ ഭാരവും എവിടെയോ ഒരാൾ പങ്കിടുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുമ്പോൾ, ഒറ്റപ്പെടലിന് സ്ഥലം തന്നെ ഇല്ല.
ദൂരങ്ങൾ വരാം, സമയം മാറാം… പക്ഷേ മനസ്സിൽ ആരെയെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ച് നടക്കുന്നത് ഒരിക്കലും ദൂരമാവില്ല. അതുകൊണ്ട് കാത്തിരിപ്പിനെ വേദനയായി കാണണ്ട… അത് ഒരുപാട് മനോഹരമായ ഓർമ്മകളുടെ നിഴൽ മാത്രമാണ്.
ഇനി വരുന്ന രാവുകൾക്ക് കയ്പല്ല… ചെറിയൊരു സമാധാനവും, ഒരു ചിരിയും, “അവൻ/അവൾ ഉണ്ടല്ലോ” എന്ന വിശ്വാസവും മതി