Henry Caville 111
Wellknown Ace
നിന്റെ പേരില്ലാതെ നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു എന്റെ സായാഹ്നങ്ങൾ,
മഴവില്ല് പോലും നിറം മറക്കുന്നു നീ ഇല്ലാത്ത ആകാശത്ത്.
തൊട്ടുപോയ വിരലുകളുടെ ചൂട് ഇന്നും കൈകളിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു,
പക്ഷേ നീ മാത്രം ദൂരെയുള്ള ഒരു പാട്ടായി മാറി.
ജനലരികിൽ വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ ഓരോന്നും നിന്നെ ചോദിക്കുന്നു,
രാത്രിയുടെ നീളത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ ഓർമ്മകൾ പുതച്ച് ഉറങ്ങുന്നു.
കാണാതായ നിന്റെ ചിരി ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ശൂന്യതയായി മുഴങ്ങുന്നു,
മഴവില്ല് പോലും നിറം മറക്കുന്നു നീ ഇല്ലാത്ത ആകാശത്ത്.
തൊട്ടുപോയ വിരലുകളുടെ ചൂട് ഇന്നും കൈകളിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു,
പക്ഷേ നീ മാത്രം ദൂരെയുള്ള ഒരു പാട്ടായി മാറി.
ജനലരികിൽ വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ ഓരോന്നും നിന്നെ ചോദിക്കുന്നു,
രാത്രിയുടെ നീളത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ ഓർമ്മകൾ പുതച്ച് ഉറങ്ങുന്നു.
കാണാതായ നിന്റെ ചിരി ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ശൂന്യതയായി മുഴങ്ങുന്നു,
