.
മഴയായിരുന്നു നീ...
പെയ്യുമെന്ന് കൊതിപ്പിച്ച്, ഇരുണ്ടുകൂടിയ കാർമേഘങ്ങളെ മാത്രം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച് ദൂരേക്ക് മാഞ്ഞുപോയൊരു മഴ. ഒരിക്കൽ പെയ്തിറങ്ങുമെന്ന് കരുതി, എത്രയോ വട്ടം ഞാൻ നിനക്കായി എന്നെത്തന്നെ ഒരുക്കിവെച്ചു.
ഓരോ തവണ മാനം ഇരുണ്ടുകൂടുമ്പോഴും ഞാൻ കരുതി, ഇത്തവണയെങ്കിലും നീ എന്നിലേക്ക് പെയ്യുമെന്ന്. ആർത്തലച്ചെത്തുന്ന നിന്റെ പ്രണയത്തിൽ എനിക്കൊന്ന് മുഴുവനായി നനയാമെന്ന്. ആ ഒരു പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തിരുന്നത്. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ എന്നെ തഴുകിപ്പോയ തണുത്ത കാറ്റിൽ നിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കായി മാത്രം നീ കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ആ പ്രണയത്തിന്റെ ഗന്ധം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇത്തവണയെങ്കിലും നീ പെയ്യുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ച് നിന്നു. മഴയുടെ ആദ്യത്തെ തുള്ളി എന്നെ തൊടുന്നതും കാത്ത്...
ചില മനുഷ്യർ അങ്ങനെയാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് നമ്മളിൽ പെയ്തുതോരാനല്ല, പെയ്യുമെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ച് ഒരു നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഓർമ്മ സമ്മാനിക്കാനാണ്. അവർ ഒരിക്കലും നമ്മളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്നില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ വരവിന്റെ പ്രതീക്ഷയിൽ നമ്മൾ അനുഭവിച്ച ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്. മഴ പെയ്യുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ആ തണുപ്പുപോലെ, ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ.
നീ എനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു മഴയായിരുന്നു. ഒരിക്കലും എന്നിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങാത്ത, പക്ഷേ ഓരോ തവണയും പെയ്യുമെന്ന് എന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ച മഴ. ഇന്നും മഴ പെയ്യുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ അതിന്റെ തണുപ്പ് ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ മാത്രം ചിലപ്പോൾ പെയ്യാതെ പോയ നിന്നെ ഓർക്കാറുണ്ട്. കാരണം, ചില മഴകൾ നനയാനല്ല, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഓർത്തുവെക്കാനാണ് നമ്മളിലേക്ക് വരുന്നത്.
നനയാൻ കഴിയാതെ പോയെങ്കിലും, നീ ബാക്കിവെച്ച ആ തണുപ്പ് ഞാൻ ഇന്നും നെഞ്ചോട് ചേർത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കലും എന്റേതാകാതെ പോയെങ്കിലും, എന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഇന്നും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട മഴ നീ തന്നെയാണ്...
.

മഴയായിരുന്നു നീ...
പെയ്യുമെന്ന് കൊതിപ്പിച്ച്, ഇരുണ്ടുകൂടിയ കാർമേഘങ്ങളെ മാത്രം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച് ദൂരേക്ക് മാഞ്ഞുപോയൊരു മഴ. ഒരിക്കൽ പെയ്തിറങ്ങുമെന്ന് കരുതി, എത്രയോ വട്ടം ഞാൻ നിനക്കായി എന്നെത്തന്നെ ഒരുക്കിവെച്ചു.
ഓരോ തവണ മാനം ഇരുണ്ടുകൂടുമ്പോഴും ഞാൻ കരുതി, ഇത്തവണയെങ്കിലും നീ എന്നിലേക്ക് പെയ്യുമെന്ന്. ആർത്തലച്ചെത്തുന്ന നിന്റെ പ്രണയത്തിൽ എനിക്കൊന്ന് മുഴുവനായി നനയാമെന്ന്. ആ ഒരു പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തിരുന്നത്. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ എന്നെ തഴുകിപ്പോയ തണുത്ത കാറ്റിൽ നിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കായി മാത്രം നീ കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ആ പ്രണയത്തിന്റെ ഗന്ധം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇത്തവണയെങ്കിലും നീ പെയ്യുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ച് നിന്നു. മഴയുടെ ആദ്യത്തെ തുള്ളി എന്നെ തൊടുന്നതും കാത്ത്...
ചില മനുഷ്യർ അങ്ങനെയാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് നമ്മളിൽ പെയ്തുതോരാനല്ല, പെയ്യുമെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ച് ഒരു നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഓർമ്മ സമ്മാനിക്കാനാണ്. അവർ ഒരിക്കലും നമ്മളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്നില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ വരവിന്റെ പ്രതീക്ഷയിൽ നമ്മൾ അനുഭവിച്ച ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്. മഴ പെയ്യുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ആ തണുപ്പുപോലെ, ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ.
നീ എനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു മഴയായിരുന്നു. ഒരിക്കലും എന്നിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങാത്ത, പക്ഷേ ഓരോ തവണയും പെയ്യുമെന്ന് എന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ച മഴ. ഇന്നും മഴ പെയ്യുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ അതിന്റെ തണുപ്പ് ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ മാത്രം ചിലപ്പോൾ പെയ്യാതെ പോയ നിന്നെ ഓർക്കാറുണ്ട്. കാരണം, ചില മഴകൾ നനയാനല്ല, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഓർത്തുവെക്കാനാണ് നമ്മളിലേക്ക് വരുന്നത്.
നനയാൻ കഴിയാതെ പോയെങ്കിലും, നീ ബാക്കിവെച്ച ആ തണുപ്പ് ഞാൻ ഇന്നും നെഞ്ചോട് ചേർത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കലും എന്റേതാകാതെ പോയെങ്കിലും, എന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഇന്നും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട മഴ നീ തന്നെയാണ്...
.

