nandini00
Favoured Frenzy
കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പിൽ കുതിർന്ന രാത്രികളിലും
ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയുടെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ്,
ഹൃദയത്തിൽ കനൽമഴ പെയ്യുമ്പോഴും
പുറമേ വെയിൽ വിരിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവൾ...
പറയാനേറെയുണ്ടായിട്ടും മൗനത്തെ കൂട്ടുപിടിച്ച്,
സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനകളെപ്പോലും
സഹനത്തിന്റെ പട്ടുതുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞുവെച്ച്,
ആരുമറിയാതെ സ്വന്തം ഉള്ളിൽ
ഒരു വലിയ യുദ്ധം നയിച്ചവൾ...
അവൾക്ക് വേദനകളില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല,
അവയെല്ലാം തുറന്നുകാട്ടാനുള്ള
മനസ്സുറപ്പ് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതുകൊണ്ടാണ്.
അവൾക്ക് കരയാനറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല,
ഓരോ തവണയും കണ്ണുനീർ തുടച്ചുനീക്കി
വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കാൻ
കാലം അവളെ പരിശീലിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.
അവൾ ദുർബലയായിരുന്നില്ല...
അത്രമേൽ നിസ്സഹായയായിരുന്നു.
തകർന്നുപോയിട്ടും തളർന്നുവീഴാതെ,
മുറിവേറ്റിട്ടും മുറവിളി കൂട്ടാതെ,
സ്വന്തം വേദനകളെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത്
നിശ്ശബ്ദം നടന്നുതീർക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട
ഒരു പെൺജന്മമായിരുന്നു അവൾ...!
ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയുടെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ്,
ഹൃദയത്തിൽ കനൽമഴ പെയ്യുമ്പോഴും
പുറമേ വെയിൽ വിരിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവൾ...
പറയാനേറെയുണ്ടായിട്ടും മൗനത്തെ കൂട്ടുപിടിച്ച്,
സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനകളെപ്പോലും
സഹനത്തിന്റെ പട്ടുതുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞുവെച്ച്,
ആരുമറിയാതെ സ്വന്തം ഉള്ളിൽ
ഒരു വലിയ യുദ്ധം നയിച്ചവൾ...
അവൾക്ക് വേദനകളില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല,
അവയെല്ലാം തുറന്നുകാട്ടാനുള്ള
മനസ്സുറപ്പ് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതുകൊണ്ടാണ്.
അവൾക്ക് കരയാനറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല,
ഓരോ തവണയും കണ്ണുനീർ തുടച്ചുനീക്കി
വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കാൻ
കാലം അവളെ പരിശീലിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.
അവൾ ദുർബലയായിരുന്നില്ല...
അത്രമേൽ നിസ്സഹായയായിരുന്നു.
തകർന്നുപോയിട്ടും തളർന്നുവീഴാതെ,
മുറിവേറ്റിട്ടും മുറവിളി കൂട്ടാതെ,
സ്വന്തം വേദനകളെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത്
നിശ്ശബ്ദം നടന്നുതീർക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട
ഒരു പെൺജന്മമായിരുന്നു അവൾ...!
