யுகங்கள் கடந்தும் நீளும் உன் அன்பில்,
நிழல் தேடும் மரமாய் நான் சாய்ந்தேன்!
பேசா விழிகள் பேசிடும் ரகசியம்,
பேரன்பின் ஆழத்தை உலகுக்கு உணர்த்தும்!
இதயக் கூட்டில் சிறையான பிறகு,
இறைவனும் பிரிக்க வழியேது நமக்கு?
சுவாசிக்கும் காற்றில் உன் வாசமிருக்க,
மரணமும் தோற்கும் நம் காதலுக்கு முன்னே!
விண்ணாய் நீ என்னை வளைத்துக் கொண்டால்,
மண்ணாய் உன்னைத் தாங்கிக் கொள்வேன்!
எத்தனை பிறவிகள் எடுத்தாலும்
உன் பாதச் சுவடுகளில் வாழ்ந்து முடிப்பேன்!
