മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു രാത്രി.
ജാലകത്തിൽ തുള്ളികൾ പതിക്കുന്നു...
മുറിയിലൊരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രം.
അവളും അവനും
വാക്കുകൾക്കപ്പുറം അടുത്ത്.
നിശബ്ദതയിൽ പോലും കേൾക്കുന്ന ഒരു സ്പർശം.
ആ രാത്രിയിൽ അവർ പങ്കിട്ടത്
ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ചൂട് മാത്രമല്ല...
ഒരാളുടെ ഉള്ളിലേക്കൊരാൾ നോക്കാനുള്ള ശ്രമം.
ശേഷം....
അവൾ പുസ്തകം തുറന്നു.
ഒരു വാക്ക് മാത്രം അവനെ കൊണ്ട് എഴുതിച്ചു:
“അന്തർദാഹം”
“അതെന്താണ്?”
അവൻ ചോദിച്ചു.
അവൾ ചെറിയൊരു ഇടവേള എടുത്തു.
പുറത്ത് മഴ കൂടുതൽ ശക്തമായി.
“അകത്ത് കത്തുന്ന തീ...”
അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
ഒന്നും പറയാതെ.
രാത്രി നീണ്ടു...
മഴ മന്ദമായി നിറുത്തി.
പ്രഭാതം എത്തിയപ്പോൾ
അവൾ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു, അവൻ ചുറ്റിനും അവളെ പരതി. ശേഷം അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി,
പുസ്തകം മാത്രം തുറന്നുകിടന്നു.
അതേ പേജിൽ,
അവൻ വീണ്ടും നോക്കി.
അവിടെ ഇനി ഒരു വാക്ക് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു
അവൾ എഴുതാത്തത്.
മാപ്പ്....
അപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയത്...
അവൾ ആ രാത്രിയെ പങ്കിട്ടത്
സ്നേഹത്തിനല്ല...
വിടപറയാൻ...
ജാലകത്തിൽ തുള്ളികൾ പതിക്കുന്നു...
മുറിയിലൊരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രം.
അവളും അവനും
വാക്കുകൾക്കപ്പുറം അടുത്ത്.
നിശബ്ദതയിൽ പോലും കേൾക്കുന്ന ഒരു സ്പർശം.
ആ രാത്രിയിൽ അവർ പങ്കിട്ടത്
ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ചൂട് മാത്രമല്ല...
ഒരാളുടെ ഉള്ളിലേക്കൊരാൾ നോക്കാനുള്ള ശ്രമം.
ശേഷം....
അവൾ പുസ്തകം തുറന്നു.
ഒരു വാക്ക് മാത്രം അവനെ കൊണ്ട് എഴുതിച്ചു:
“അന്തർദാഹം”
“അതെന്താണ്?”
അവൻ ചോദിച്ചു.
അവൾ ചെറിയൊരു ഇടവേള എടുത്തു.
പുറത്ത് മഴ കൂടുതൽ ശക്തമായി.
“അകത്ത് കത്തുന്ന തീ...”
അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
ഒന്നും പറയാതെ.
രാത്രി നീണ്ടു...
മഴ മന്ദമായി നിറുത്തി.
പ്രഭാതം എത്തിയപ്പോൾ
അവൾ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു, അവൻ ചുറ്റിനും അവളെ പരതി. ശേഷം അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി,
പുസ്തകം മാത്രം തുറന്നുകിടന്നു.
അതേ പേജിൽ,
അവൻ വീണ്ടും നോക്കി.
അവിടെ ഇനി ഒരു വാക്ക് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു
അവൾ എഴുതാത്തത്.
മാപ്പ്....
അപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയത്...
അവൾ ആ രാത്രിയെ പങ്കിട്ടത്
സ്നേഹത്തിനല്ല...
വിടപറയാൻ...
