ᥫ᭡ என் எழுது கோலின் ❤️ கிறுக்கல்கள் ᥫ᭡
- Thread starter Honey bunch
- Start date
நினைவுகள் உறங்குவதில்லை…
மறக்க நினைக்கும் மனதிற்கும், மறக்க மறுக்கும் நினைவுகளுக்கும் இடையில் தினமும் ஒரு மௌனப் போராட்டம்…
கண்களை மூடினால் கனவாகிறாய், விழிகளைத் திறந்தால் நினைவாகிறாய்… உன்னைத் தொலைக்கவும் முடியாமல், உன்னோடு வாழவும் முடியாமல், என் இரவுகள் மட்டும் விடியலின்றித் தவிக்கின்றன…
உறக்கம் என்னைத் தழுவினாலும், உன் நினைவுகள் என்னை விடுவதாயில்லை… உன்னை மறக்கத்தான் விழைகிறேன், ஆனால் என் மனமோ உன்னை மறப்பதையே மறந்துவிட்டது…
நினைவுகள் உறங்குவதில்லை..
உன்னை நினைக்காமல் இருக்க எண்ணங்களைத் திசைதிருப்புகிறேன்… ஆனால், என் எண்ணங்களின் பாதையெல்லாம் உன்னிடமே வந்து முடிகின்றன…
உன்னை மறக்க மனம் ஆயிரம் முறை முயன்றாலும், மறக்க வேண்டிய காரணங்களை விட நினைக்கத் தூண்டும் நினைவுகளே அதிகம்…
இனி எப்போது உறங்குவேன் என்று தெரியவில்லை… ஆனால், என் விழிகளுக்கு உறக்கம் வந்தாலும், உன்னைத் தேடும் என் மனதிற்கு எப்போது ஓய்வு கிடைக்குமோ?
நினைவுகள் உறங்குவதில்லை…
இரவின் மடியில் தலை சாய்த்தாலும்,
உன் நினைவுகள் மட்டும் விழித்திருக்கின்றன…
விழிகள் மூடிய இருளிலும்,
உன் முகம் மட்டும் வெளிச்சமாகிறது…
கனவென்று நினைத்துக் கண் திறந்தால்,
கலைந்திடுவது கனவல்ல…
உன்னைக் காணும் என் மனக்கண்ணின்
மற்றுமொரு இரவென்று புரிகிறது…
உறக்கம் விடியும் வரை காத்திருக்கிறேன்…
உன் நினைவுகளோ,
விடியலிலும் என்னைத் தொடர்கின்றன…
செந்தூரப்பூவே — தீண்டாத் தேடல்
செந்தூரப்பூவே
மலர்ந்தது நீயென்றாலும், வாசம் என்னவோ என்னுள்…
தொலைவு உனக்குப் பாதையானது, ஏக்கம் எனக்கு மொழியானது.
உன்னைச் சூடிக்கொள்ளும் ஆசையைவிட, உதிராமல் உன்னைக் காணும் பேராசை…
காற்றின் விரல்களுக்குக்கூட கைதியாகாத மலரே, என் காதல் மட்டும் உன் நினைவின் கிளையில் கூடுகட்டித் தங்கிவிட்டதே…
நீ மலர்ந்திருப்பது எங்கோ… உன் வாசத்தில் தொலைந்துபோன என் மனமோ இன்னும் உன்னையே வசந்தமென்று
நம்புகிறது.