harrycane287
Wellknown Ace
ഏകാന്തതൻ തണുത്ത നിഴൽവഴികളിൽ,
മൗനം പേറി ഞാൻ തനിച്ചു നടന്നപ്പോൾ,
നിശബ്ദതയുടെ തടവറയിൽ,
വീണുകിട്ടിയൊരു നിഗൂഢമായ് സ്പന്ദനം.
അത് വെളിച്ചമായ് കണ്ണഞ്ചിപ്പിച്ചില്ല,
പക്ഷേ, എന്റെ ഇരുളിനെ അതറിഞ്ഞു;
തനിയെ നിൽക്കുന്ന മരച്ചില്ലയിൽ
പെയ്യുന്ന വസന്തമഴ പോലെ വന്നെത്തി.
സ്നേഹമെന്നാൽ ഏകാന്തതയെ മായ്ക്കലല്ല,
രണ്ടു തനിത്തോണികൾ ഒരേ കടലിൽ,
തീരങ്ങൾ തേടാതെ ഒത്തു തുഴയുന്ന
സുന്ദരമായൊരു ആത്മബന്ധമത്രേ.
അകലങ്ങളിൽ എരിയുന്ന രണ്ടു താരങ്ങൾ,
അനന്തതയിൽ അലിഞ്ഞുചേരുന്നതുപോലെ.
മൗനം പേറി ഞാൻ തനിച്ചു നടന്നപ്പോൾ,
നിശബ്ദതയുടെ തടവറയിൽ,
വീണുകിട്ടിയൊരു നിഗൂഢമായ് സ്പന്ദനം.
അത് വെളിച്ചമായ് കണ്ണഞ്ചിപ്പിച്ചില്ല,
പക്ഷേ, എന്റെ ഇരുളിനെ അതറിഞ്ഞു;
തനിയെ നിൽക്കുന്ന മരച്ചില്ലയിൽ
പെയ്യുന്ന വസന്തമഴ പോലെ വന്നെത്തി.
സ്നേഹമെന്നാൽ ഏകാന്തതയെ മായ്ക്കലല്ല,
രണ്ടു തനിത്തോണികൾ ഒരേ കടലിൽ,
തീരങ്ങൾ തേടാതെ ഒത്തു തുഴയുന്ന
സുന്ദരമായൊരു ആത്മബന്ധമത്രേ.
അകലങ്ങളിൽ എരിയുന്ന രണ്ടു താരങ്ങൾ,
അനന്തതയിൽ അലിഞ്ഞുചേരുന്നതുപോലെ.
