ആദ്യത്തെ പുതുമഴ പെയ്തിറങ്ങുന്ന ഒരു രാത്രിയിൽ, പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ സാമീപ്യത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമാകുന്നു. ആ നിമിഷം ഹൃദയം നിലാവൊഴുകുന്ന ഒരു നദിയായി മാറുകയും, ആകാശത്തോളം ചിറകുവിരിച്ചു പറക്കാൻ വെമ്പുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉള്ളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു കവിയുമ്പോൾ പുഞ്ചിരിയുടെ മണിമുത്തുകൾ
കോർത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ ഒരു നിർവൃതി അനുഭവപ്പെടുന്നു. പരിചിതമായ ലോകം വിട്ട്, ഇതുവരെ കാണാത്ത ദൂരങ്ങളിലേക്ക് മേഘങ്ങളെപ്പോലെ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ഒരു പുതിയ ജന്മത്തിനായി യാത്ര തിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമാണത്. പഴയകാലത്തെ നോവുകൾ മാഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു പുത്തൻ ശ്വാസമായി ആ സാമീപ്യം മാറുന്നു. വഴിതെറ്റിയ നക്ഷത്രത്തെപ്പോലെ എവിടെയോ
തിരയുകയായിരുന്നുവെങ്കിലും, നമ്മൾ തേടുന്ന ആൾ നമ്മുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും പുഞ്ചിരിയിലും കുസൃതിയിലും നേരത്തെ തന്നെ ലയിച്ചുചേർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവാണത്. ഒടുവിൽ, സ്നേഹത്തിന്റെ ആ ഊഞ്ഞാലിൽ മെല്ലെ ആടി വിശ്രമിക്കാനും പൂത്തുനിൽക്കുന്ന കൊമ്പുകളിൽ പൊന്നിൻ വെളിച്ചം പോലെ ചേക്കേറാനുമുള്ള ഒരു സുന്ദരമായ സമർപ്പണമാണീ അനുഭവം.
കോർത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ ഒരു നിർവൃതി അനുഭവപ്പെടുന്നു. പരിചിതമായ ലോകം വിട്ട്, ഇതുവരെ കാണാത്ത ദൂരങ്ങളിലേക്ക് മേഘങ്ങളെപ്പോലെ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ഒരു പുതിയ ജന്മത്തിനായി യാത്ര തിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമാണത്. പഴയകാലത്തെ നോവുകൾ മാഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു പുത്തൻ ശ്വാസമായി ആ സാമീപ്യം മാറുന്നു. വഴിതെറ്റിയ നക്ഷത്രത്തെപ്പോലെ എവിടെയോ
തിരയുകയായിരുന്നുവെങ്കിലും, നമ്മൾ തേടുന്ന ആൾ നമ്മുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും പുഞ്ചിരിയിലും കുസൃതിയിലും നേരത്തെ തന്നെ ലയിച്ചുചേർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവാണത്. ഒടുവിൽ, സ്നേഹത്തിന്റെ ആ ഊഞ്ഞാലിൽ മെല്ലെ ആടി വിശ്രമിക്കാനും പൂത്തുനിൽക്കുന്ന കൊമ്പുകളിൽ പൊന്നിൻ വെളിച്ചം പോലെ ചേക്കേറാനുമുള്ള ഒരു സുന്ദരമായ സമർപ്പണമാണീ അനുഭവം.
